«اشتونک!» هجویه‌ای از وقایع واقعی سال ۱۹۸۳ است؛ زمانی که مجله «اشترن» آلمان با سر و صدای زیاد، ۶۰ جلد از خاطرات ادعایی آدولف هیتلر را منتشر کرد که دو هفته بعد مشخص شد کاملاً جعلی بوده‌اند. فریتز نوبل (بر اساس شخصیت واقعی جاعل، کنراد کویاو) با جعل و فروش یادگاری‌های نازی‌ها روزگار می‌گذراند. وقتی نوبل یک جلد از خاطرات (ناموجود) هیتلر را می‌نویسد و می‌فروشد، فکر می‌کند این هم فقط یک کار معمولی است. اما وقتی هرمن ویلی، روزنامه‌نگار فاسد، از وجود این خاطرات باخبر می‌شود، به سرعت به ارزش بالقوه آن‌ها پی می‌برد و نوبل خیلی زود در دردسری بزرگ می‌افتد. با افزایش فشارها و اجبار نوبل به ارائه جلدهای بیشتر از خاطرات جعلی، او متوجه می‌شود که روز به روز بیشتر شبیه مردی رفتار می‌کند که دارد زندگی‌اش را بازنویسی می‌کند. این فیلم یک طنز پرشور و خنده‌دار است که نه تنها وقایع و شخصیت‌های درگیر در این فریبکاری را مسخره می‌کند، بلکه به ناراحتی آلمان از گذشته دشوارش نیز نیشخند می‌زند.

روزالی عاشق خرید کردن است و اجازه نمی‌دهد چیز کوچکی مثل بی‌پولی مانع او شود. وقتی مغازه‌داران محلی دیگر چک‌های بی‌محل یا کارت‌های اعتباری فاقد اعتبار او را نمی‌پذیرند، او راهی برای ارضای تمایلات مصرف‌گرایانه خود نمی‌یابد؛ تا اینکه اینترنت را کشف می‌کند! استاد خرید حالا به یک هکر حرفه‌ای تبدیل می‌شود و روزالی دوباره به اوج بازمی‌گردد.

بولوایزر بی‌رمق و کندذهن این بدشانسی را دارد که با زیباترین و فریبنده‌ترین زن شهر ازدواج کرده است؛ ساده‌لوحی و اعتماد بیش از حد او زمانی وی را دچار دردسر جدی می‌کند که همسرش تقریباً با هر مرد در دسترسی همخوابه می‌شود.